Mom in Law_ Part : 7 (Final Part)

“ငြိမ်းရေ အဘိုးတို့အိမ်သွားလည်ရင်မောင်ပြောတဲ့သစ်သားပြားနဲ့ စမ်းရိုက်ရအောင်နော်”

“အရမ်းနာမှာလားမသိဘူးနော်
နည်းနည်းတော့ကြောက်တယ်”

“ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး ငြိမ်းရဲ့”

” ဘာမှမဖြစ်ပါဘူမဖြစ်ပါဘူး နဲ့ မောင်ညာညာပြီး ဆော်ပလော်တီးနေတာများနေပြီ ”

“ချစ်လို့ပါမိန်းမ ရယ်”

“ပြောလိုက်ရင် ဒါပဲ့ ”

” နော် မိန်းမ နော် နော် ”

“အင်းးး”

“ချစ်လိုက်တာ ငြိမ်းရယ် မွမွ”

ထိုစကားများသည် ငြိမ်းတို့အတွက်
မမျှော်လင့်တဲ့အမှတ်တရနေ့ ဒါမှမဟုတ်
မမေ့နိုင်တော့မယ့်နေ့တစ်နေ့ကို ယူဆောင်လာမယ်လို့ ကြိုမသိခဲ့ပါ။

မြေးတို့က အကြောင်းမကြားဘာမကြား
ရောက်လာကြတာကိုး ဘွားတို့က ဟိုဘက်ရွာက
အလှူမှာ ည သွားအိပ်ကြမလို့
မြေးတို့ပါ လိုက်မလား ”

“ဘွား မလိုက်တော့ဘူး ဘွားမြေးချွေးမလေးက ခရီးပန်းနေပြီ အဝေးကြီးမသွားချင်တော့ဘူး ”

“ထက်အောင် တို့များ သိတတ်လိုက်တာနော် ”

ဒီလိုနဲ့ငြိမ်းတို့နှစ်ယောက် ခြံအကျယ်ကြီးမှာ နှစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့တော့ ကိုယ့်အကြံနဲ့ကိုယ်မို့
ကြိတ်ပြုံးလိုက်ကြသည်။

“ဒီမှာကြည့် ငြိမ်း ”

“ဒါ အဘိုးတို့သုံးခဲ့တဲ့ဟာ ။ ဒီ paddleတွေက
အဘိုးတို့​ကျောင်းအုပ်လုပ်တုန်းက နာမည်ကြီးတွေပေါ့”

“အထူကြီးနော် ရှယ်ပဲ့ အဲ့ဒါက
တော်တော်နာမလားမသိဘူးနော် ”

“ကဲ ငြိမ်း, ငြိမ်းကတိပေးထားသလို
ကိုယ်တို့ဆော့ရမယ့်ပုံစံသိတယ်မလား ”

“အဝတ်တွေချွတ်တော့ ငြိမ်း ”

“အာ ဒီနေရာမှာလား ”

“ရတယ်လေ ဒီကိုဘယ်သူမှလာမှာမှမဟုတ်တာ
အသစ်အဆန်းလေးခံစားကြည့်ကြတာပေါ့ ”

“မောင် ဧည့်ခန်းကြီးမှာ မကောင်းဘူးထင်တယ် ”

“ဇာတ်ကားထဲကလို ဧည်သည်တွေမရှိလို့လား ”

“အား မောင်ကလည်း မဟုတ်ပါဘူး ”

“ငြိမ်းနော် ကြာနေရင် ပိုရိုက်မှာ”

“ချွတ်ပြီ ချွတ်ပြီ”

“ဟားးးးဟားးး အလှလေးက ရှက်နေတယ်”
“ငြိမ်း အမြဲချစ်ဖို့ကောင်းတယ် နော် ii

“အောက်ခံဘောင်းဘီပါချွတ်လေ
မောင်ချွတ်ပေးရမှာလား”

“မ မဟုတ် ”

“နင်တို့ ဒါကဘာတွေဖြစ်နေကြတာလဲ ”

“အ အမေ ”

“မေမေ”

“ဒါကဘယ်လိုဖြစ်ကြတာလဲ ”

“ဒါကဧည့်ခန်းထဲမှာလေ ဧည့်ခန်းထဲမှာ ဟဲ့ ”

“နင်တို့အတွက်အခန်းမပေးထားဘူးလား ”

” ထက်အောင် နင်တို့ ဘာဦးနှောက်နဲ့တွေးပြီး
ဘာတွေလုပ်နေကြတာလဲ ဟမ် ”

“နင်တို့နှစ်ကောင်လုံး
သောက်ရှက်ရှိသေးရဲ့လား ဟမ် ”

“ဟင့် အမေ ငြိမ်းမှားပါတယ်
ငြိမ်း အသစ်ဆန်းလုပ်ကျိချင်လို့
မောင်ကလိုက်လျောပေးတာပါ ”

“မဟုတ်ဘူး မေမေ
သားအသစ်အဆန်းလုပ်ကျိချင်လို့ ငြိမ်းက
သားတောင်းဆိုတာလုပ်ပေးတာ
သားကိုပဲ့အပြစ်ပေးပါ အမေ”

“နှစ်ယောက်စလုံး အဲ့Paddleတွေယူပြီး
ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့”

“ဟုတ် မေမေ”.

“ဟုတ် အမေ”

စာကြည့်ခန်းထဲ ငြိမ်းအသံတစ်ချက်မှမထွက်ရဲ ။
ဒီတစ်ခါတော့သွားပြီဆိုသည့်ခံစားချက်က
အသည်းထဲထိ တုန်လှုပ်ရသည်။

အဝတ်အစားပင်မလဲရ။
အရှက်လုံရုံဆွဲဖုံးထားသည့် အဝတ်အစားတစ်ချို့သာ ငြိမ်းကိုယ်ပေါ်တွင်ရှိသည်။

သေသာသေလိုက်ချင်ပါပြီ။
နောင်တလည်းရမိပါသည်။

“ငါဘယ်လိုတွေးရမယ်မှန်းကိုမသိဘူး
ထက်အောင် ငြိမ်း ”

“ဒါနဲ့ရိုက်စမ်းရအောင်
နင်တို့ကကလေးလား ဟမ် ”

“တောင်းပန်ပါတယ် မေမေ
ငြိမ်းမှားပါတယ် ”

“နှစ်ကောင်လုံး စိတ်ရှိလက်ရှိလုပ်ရရင်
သေတော့မယ် ”

“နှစ်ယောက်လုံး အပြစ်ရှိလား ”

“ရှိပါတယ် အမေ ”

“ရှိပါတယ် မေမေ”

“နင်တို့ကဒါမြည်းကြည့်ချင်ကြတာမလား
တစ်ယောက်၁၀ချက်စီအရိုက်ခံရမယ်
ထက်အောင် နင်ကအိမ်ထောင်ဦးစီးလုပ်ပြီး
မစဥ်းစားပဲလုပ်လို့၅ချက်ပိုခံရမယ်
ကြားလား ”

“ဟုတ်ကဲ့ အမေ ”

“ထက်အောင် ဘောင်းဘီအကုန်ချွတ်ပြီး
စားပွဲပေါ်မှောက်နေ ”

“ဟုတ် မေမေ”

“စမ်းကြည့်ချင်တာမလား ဟမ် ”

ဖြောင်းးးးးအီးးးးးးးး

ဖြောင်းးးးးးးးအားးးအ

အမလေးး ပထမဆုံးတစ်ချက်နဲ့တင် လွဲရိုက်လိုက်တာများ ကုန်းထားတဲ့ဖင်ကို ထောင်သွားရသည်။
အားပြင်းမပြင်းတော့မသိ
အသားဖြူသည့်မောင်ကနီရဲရဲဖင်သားလေး ယမ်းကာ လှုပ်ရွနေသည်ကို အကုန်မြင်နေရပြီး
လူက ချွေးပြန်လာပြီ။

ဖြောင်းးးးးးးးး

ငြိမ်းအလှည့်ကျရင် ဒါမျိုးခံရမှာ သိနေလို့
ဖြစ်မယ် ။

ဖြောင်းးးးအားးးးအီးးး

ဖြောင်းးးးးးးအီးးးးး

ယောကျ်ားလေးပေမယ့်
ကော့ပြန်နေတာဆိုယုံမလား။

ဖြောင်းးးး

“နောက်ဒါမျိုးဖြစ်ဦးမလား ဟမ်”

ဖြောင်းးးးးးးအားးအမလေး

ငယ်ငယ်တည်းက ထွက်ပြေးရင်ပိုရိုက်တတ်သောအမေမို့ ထက်အောင်ရုန်းလဲမရုန်းရဲ ။
ပြေးလည်းမပြေးရဲသည့်အဖြစ်။

ဖြောင်းးးအားးးအမလေးးးး

ဖြောင်းးးးးးး

“သောက်ရှက်မရှိလုပ်ဦးမလား ”

ဖြောင်းးးးးးအားးးးးးအားးးးး

“မလုပ်တော့ပါဘူး မေမေ ”

စပါယ်ရှယ်၁၅ချက်ကို မျက်ရည်ကျအောင်
ခံသွားရပြီးနောက်ငြိမ်းအလှည့်ကျလာပြီ ဖြစ်သည်။

နဂိုတည်းက ရင်ခုန်တာလား ရင်တုန်တာလား
မသဲကွဲရတဲ့အထဲ ဒူးကပါတုန်နေရပြီ။

“လာခဲ့ ငြိမ်း သွား သူ့လက်သွားကိုင်ထား ”

ငြိမ်းစားပွဲပေါ်မှောက်ပေးတော့
မောင်က လက်နှစ်ဖက်ကို လာချုပ်ကိုင်ထားသည်။

ဖြောင်းးးးးအားးးးးအားးးအူးးး

ငြိမ်း မခံနိုင်ဘူး။
မခံနိုင်ဘူး ။

ဖြောင်းးးးးးးးအားးးအားးးးး

နာလိုက်တာ။ဒီတစ်ခါတော့
ငြိမ်း တကယ်ဖင်စုတ်ပြီပဲ့။

ဖြောင်းးးးးးးးအီးးးး အားးးး

ဖြောင်းးးးးးးအားးးးအားးး

ဖင်တုံးကြီးတွေက ဂျယ်လီလို
ရိုက်ကောင်းတယ်ဆိုပေမယ့်
ခုက တစ်ချက်ချင်း ရှယ်အနွာခံနေရတာတော့
မခံနိုင်ဘူးလေ။

ဖြောင်းးးးးးးး

မှတ်ပါပြီ အမေ လို့သာအော်လိုက်ချင်ရဲ့။

ဖြောင်းး ဖြောင်းးးးးးးအားးးအားးးးအမေ

စည်းကမ်းကြီးသည့်အိမ်ကသားကိုယူထားမိပြီး
နှစ်ယောက်စလုံးစိတ်တူကိုယ်တူဆိုးမိသည့်အဖြစ်။

ဖြောင်းးးးးးးအားးးး

သိပ်ရိုက်လို့ကောင်းတာပဲ့ဆိုသည့်ဖင်တော့
ထိုင်လို့ရတော့မည်မထင်ပါ။

ဖြောင်းးးးးးး

ငြိမ်းမငိုပါ။
မျက်ရည်တွေက သူ့အလိုလိုကျလာခဲ့ပြီ

ဖြောင်းးးးးးးး

ငိုလည်း ဒါဆိုဒါအလျော့မပေးခေါင်းမာတဲ့
အမေက လျော့ပေးဖို့မှမဟုတ်တာ။

ဖြောင်းးးးးး အားးးးးးးး

၁၀ချက်မြောက်ထိအားတင်းငိုကြွေးရင်း
အချက်ရေကပြည့်သွားခဲ့ရပြီ။

သေချာပါတယ်။
၂ရက်လောက်ဖင်မချနိုင်တော့တာ။

“နှစ်ယောက်စလုံး တစ်နာရီဒူးထောက်နေရမယ်”

“ဟုတ်ကဲ့ မေမေ ”

“ဟုတ် အမေ ”

အခုတော့ဖြင့် ငြိမ်းတို့လည်း အသက်တွေရလို့
သားသားလေးတောင်၁နှစ်ပြည့်ပြီ။
မေမေကတော့ ခုထိ မျက်လုံးထဲဒေါင့်မကျိုးရင်
ကြိမ်လုံးဆွဲရိုက်တုန်း ။

အဲ့လောက်အရိုက်ခံရပြီး BDSMထဲ
နေဖြစ်သေးလားတဲ့။

ဒါကတော့ ဝါသနာကိုရှင့်
အခန်းထဲပဲ့ဆော့ကြတာပေါ့ ။
ဒါနဲ့အခန်းအသံလုံအောင်
အမေကအလုပ်သမားတွေခေါ်ပြင်ပေးခဲ့တယ်။

ငြိမ်းကို ဂရုစိုက်ပေးခဲ့တဲ့ အမေ
ငြိမ်းကို ဆုံးမပေးခဲ့တဲ့အမေ
ငြိမ်းကို ကာကွယ်ပေးခဲ့တဲ့အမေ။

ရှင်တို့ထဲ အမေ့လို ယောက္ခမမျိုးလိုချင်ကြတဲ့သူရှိလား။

ခုချိန်
ကျမကတော့ အေးချမ်းတဲ့မိသားစုလေးနဲ့
မြန်မာပြည်တစ်နေရာမှာ ပျော်ရွင်စွာနေထိုင်နေပါတယ် နော် ။

ပြီးပါပြီ…

လေးစားစွာဖြင့်
Cupid’s Crystal