Happy Teacher Day 5
“ဒေါ်လေးနွယ် ကျွန်တော်တွဲပေးမယ် ”
“အင်းးး ”
လမ်းပင်ကောင်းကောင်းလျောက်နိုင်တော့မည့် ပုံမပေါ်သည့်ဒေါ်လေးကိုအခန်းဆီ တဖြည်းဖြည်း လျောက်လာစေရသည်။ “ဒေါ်လေး ရေခဲသွားယူခဲ့မယ် ရေခဲအုံပေးရင်သက်သာမလား ”
“အင်း ကျေးဇူးပဲ့”
“ဟုတ် ဒေါ်လေး ”
“ပေး ငါ့ဘာသာ ရေခဲကပ်လိုက်မယ် ”
“ဟုတ် ” “ရလား ဒေါ်လေး ”
ကောင်းဆက်သာအပြင်ထွက်ပေးလိုက်တယ်။ ဒေါ်လေးရှက်နေရှာမှာပေါ့ ။ ထဘီကိုမလိုကိုယ့်ဘာသာ ရေခဲအိတ်လေးကပ်တင်ထားပြီး အသာငြိမ်နေလိုက်သည်။ ဟိုးအရင်ငယ်တည်းက လူကြီးချင်းမသင့်မြတ် သည့်နောက် ခုပြသနာကတော့အနှေးနဲ့အမြန်ဖြစ်လာတော့မယ်ဆိုတာသိထားပြီးသားမို့ ထူးပြီးဝမ်းမနည်းတော့။ လုပ်ရဲရင်ခံရဲရမယ်လို့စိတ်ကူးပေမယ့် နာတာကျမခံနိုင် ။မျက်ရည်ကျမိရတာပဲ့ ။
“အဲ ဒေါ်လေးးး” ကုတင်ပေါ် ထဘီလေးလှန်ပြီး ရေခဲအိတ်လေးကပ်တင်ထားသည်။
“ကောင်းကောင်း” “ဒေါ်လေး ဆေးဘူး လာပို့တာ ဒေါ်လေးဘာသာလိမ်းလို့ရပါ့မလား သားလူးပေးရမလား ”
“ကောင်းဆက်သာ နင့်အရှေ့မှာအရိုက်ခံရတာမြင်ရလို့ နင်ငါ့ကိုမလေးစားတော့တာလား ”
“မဟုတ်ပါဘူး ဒေါ်လေး ဒေါ်လေးကိုအမြဲလေးစားပါတယ် ကျွန်တော်ပြောတာက အိမ်မှာဘယ်သူမှမရှိလို့ ဒေါ်လေးဘာသာလူးရင် နာကုန်မှာစိုးလို့ပြောတာ့”
“ငါ့ဘာသာငါလူးရအဆင်မပြေဘူး လူးပေးခဲ့ ” ကပ်ထားသည့်ရေခဲအိတ် နေရာအနှံ လိုက်ရွှေ့ကပ်ပေးရင်းဒေါ်လေးစိတ်ကြည်အောင်ရှာကြံးကားရှာပြောရတော့သည်။
“ဒေါ်လေး ခုဖြစ်တဲ့ဟာတွေ ကျောင်းမှာပြန်မပြောပါဘူး ဒေါ်လေး ”
ရေခဲအိတ်ကပ်ပြီးတော့ ဆေးလူးပေးဖို့ အတွင်းခံဘောင်းဘီချွတ်ပေးမှပဲ့ရမည်။
“ဒေါ်လေး ဟို ဟို ဘောင်းဘီချွတ်မှ ဆေးလူးပေးလို့ရမယ် အဲ့ဒါ ” မတ်တပ်တောင်မထနိုင်တော့ ခါးလေးကြွပေးနေတဲ့ဒေါ်လေးကိုမကြည့်ရဲ ။ မျက်လုံးမှတ်ပြီး ဘောင်းဘီကိုအမြန်ဆွဲချွတ်လိုက်သည်။
“အမလေး ဟဲ့ မသာလေး ”
“အားးးး နာလိုက်တာ ”
“ဒေါ်လေး အရမ်းနာသွားလား ”
“ဖြည်းဖြည်းလုပ်ဟဲ့ လာသတ်နေတာလား”
“သားကဒေါ်လေးနာမှာစိုးလို့ အမြန်ချွတ်ပေးလိုက်တာပါ”
“ရတယ် မြန်မြန်ဆေးလူးပေးပြီးသွားတော့ ” လေးလေးဘမောင်ရဲ့ရိုက်ချက်က အင်မတန်ကိုကြမ်းတာပဲ့ ။ ဒေါ်လေးနွယ်ရဲ့ဖင်ကြီးကို ကန့်လန့်အစင်းရာပေါင်းများစွာက နီနီရဲရဲသာမက အချို့ရိုက်ချက်များကား ခရမ်းဘက်သို့ပြောင်းလုပြီ။ ကြက်မွေးရိုက်ချက်များကို ဒေါ်လေးဘယ်လိုခံနိုင်သည်မသိ။
“ဒေါ်လေး ဆေးလူးပေးမယ်နော် ”
ဖင်ဖြူဖြူကြီးက မျက်နှာရှေ့မှာ ကြည့်ရင်း ကိုယ့်မျက်နှာက ဖင်နှင့်အပ်မိမလို မူးဝေလာတော့သည်။ အ အ လက်ကအရှိန်မထိန်းနိုင်စွာ အရှိုးရာများပေါ် ကြမ်းကြမ်းထိုးမိသွား၍ ဒေါ်လေးနွယ်အော်မိခြင်း ဒေါ်လေးး ဒေါ်လေး နာသွားလားဟင် ဒေါက် အ လက်မြန်မြန်နှင့်ခေါက်ထည့်လိုက်သည့်ဒေါ်လေး ။
“နာသွားလား ” “အိ တောင်းပန်ပါတယ်ဒေါ်လေး”
ဖြည်းဖြည်းလေးဆေးလူးပေးတာတောင် တအိအိအသံက ထွက်လာရသည်။ အနာသက်သာစေချင်ဇောနဲ့ ဖင်လုံးတစ်လျောက် သာသာလေးဖိပွတ်ပေးတော့ မလှုပ်လှုပ်နဲ့ကြိတ်ခံနေသည်။ ဂျယ်လီတုံးတွေ ပွတ်ပြီးနယ်နေရသလို ကိုင်လို့ကောင်းလှသည်။ မို့မောက်နေသောနေရာကြီးက ကလေးလုံးလုံးတုတ်တုတ်လေးလို ချစ်ရာကောင်းလွန်းလို့ တဖြန်းဖြန်း လက်ဝါးကြီးနှင့်ရိုက်ချင်စိတ် မနည်းထိန်းထားရသည်။
“ဒေါ်လေး ပြီးပြီ” ဖင်ပြောင်ကြီးကို စောင်နှင့်ဖုံးပေးပြီး အပြင်ရောက်မှ အသက်ဝဝရှုရဲရသည်။ တစ်၃ရက်လောက် ကြာပြီးသည့်နောက် အရာရာအားလုံးက ပုံမှန်အတိုင်းပြန်ဖြစ်လာသည်။ ဒီအခြေအနေကား ဆရာများနေ့မတိုင်မီထိပဲ့ဖြစ်သည်။
