Happy Teacher Day 4
“ဟဲ့ ဘမောင် ဘယ်ကနေဘယ်လိုရောက်လာတာလဲ”
“ကောင်းကောင်းရေ ဘကြီးလာတယ် အထုတ်တွေ လာကူဆွဲပါဦး ”
“လာပြီ လာပြီ ဘဘကြီး အလည်ရောက်လာတာလား ”
“မင်းက ကောင်းဆက်သာလား ”
“ဟုတ် ဘဘကြီး”
“အတော်ကြီးလာတာပဲ့ကွာ” “လာလာ ထိုင်စမ်းပါဦး ”
“ဘယ်ကနေ ဘယ်လိုရောက်လာတာလဲ ”
ဟိုအငယ်မ ပြန်မရောက်သေးဘူးလား သူ့ကြောင့်ခဏဆင်းလာရတာ ဟိုမှာအလုပ်တွေပြီးသေးတာမဟုတ်ဘူး ”
“ဘာဖြစ်လို့လည်း ဘမောင်ရဲ့ နွယ်လေးက သင်တန်းသွားတာ ပြန်မလာသေးဘူး ”
“ဟုတ်လား ပြန်လာရင်တွေ့မှာ ဟေ့ကောင်လေး စာကြည့်ခန်းထဲက ကြက်မွေးသွားယူခဲ့စမ်း ”
“ဟုတ်ဘဘကြီးး”
“ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ ဘမောင်ရ မင်းဟာက မလန့်သာမလွန့်သာ ”
“ဘာဖြစ်ရမှာလဲ ဟိုအိမ်ကအကောင်နဲ့ တွဲနေပြန်ပြီလေ သက်သက်ငါ့စကားက်ုမခန့်တာ”
“နွယ်လေးက မငယ်တော့ပါဘူး ဘမောင်ရာ အိမ်ထောင်ပြုမယ်ဆိုပြုသင့် ”
“မရဘူး ”
“လန့်လိုက်တာ ဘမောင်ရာ ” “တခြားကောင် ဘယ်ကောင်ဖြစ်ဖြစ်ရတယ် အဲ့ဒီအိမ်ကကောင်နဲ့မရဘူး အဲ့ကောင် သောက်ခွက်က ဟိုအကောင်နဲ့တစ်ပုံစံထဲ ” ဒေါ်လေးနွယ် ပြန်ရောက်လာပါပြီ။ လိုက်ပို့ပေးသည့်အကိုကြီးကခန့်ခန့်ချောချောကြီး ခရီးဆောင်အိတ်လေးကားပေါ်မှကူချပေးနေရင်း စကားပြောနေကြတုန်း။ ရာသီဥတုကရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲတော့မည့် အနေအထားကိုခံစားလာရသည်။ ဒေါ်လေးနွယ်၏အဖေသည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေရင်း ဒေါသထွက်ပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံးနီရဲလာဟန်တူသည်။
“မိနွယ် ခုချက်ချင်းဝင်လာစမ်း ”
“ဖေ ဖေ အဖေက ဒီကိုဘယ်လိုရောက်”
“ငါမရှိဘူးဆိုပြီး ဖြစ်ချင်တိုင်းဖြစ်နေတာလား မိနွယ် ”
“အဖေ မဟုတ် မဟုတ် ”
“မဂ်လာပါ လေးလေးဘမောင် ကျွန်တော်နဲ့နွယ်က သာမန်ဆက်ဆံရေးပါ ကျွန်တော်ဒီအလုပ်ကိစ္စနဲ့ရောက်လို့ မမျှော်လင့်ပဲ နွယ်နဲ့ဆုံတာပါ လေးလေးဘမောင် အထင်မလွဲစေချင်ပါဘူး”
“ဒါ ငါ့ကိစ္စ မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို အရင်တည်းက ဝေးဝေးနေလို့မပြောခဲ့ဘူးလား ”
“လေးလေး လေးလေးတို့လူကြီးချင်းဖြစ်တာ ကျွန်တော်တို့လူငယ်တွေနဲ့မဆိုင်ပါဘူး ကျွန်တော်တို့ အဲ့ဒီပြသနာတွေအတွက် ဘာမှ်ဖြစ်ကြပါဘူး ကျွန်တော်နွယ့်ကို တကယ်ချစ်တာလေးလေးကို ယုံကြည်ပေးစေချင်ပါတယ်”
“မင်း မင်းတို့ကွာ ”
“ကျွန်တော့ကြောင့် လေးလေးဒေါသဖြစ်ရရင်တောင်းပန်ပါတယ် ကျွန်တော်နွယ်ကိုချစ်တယ်လေးလေး ”
“ဒီကောင် ”
“ဖေဖေ မလုပ်ပါနဲ့ ”
ထထိုးရန်ပြင်နေသည့် ဘမောင်ကိုဖမ်းဆွဲထားရရင်း စကားရှည်နေသည့်သူကိုအမြန်ပြန်ခိုင်းရသည်။
“ကိုမင်းခက် ပြန်ပါတော့နော် ”
“ငါသိတာ ငါမင်းမျက်နှာမမြင်ချင်ဘူးဆိုတာပဲ့ ”
” ကိုမင်းခက် သွားတော့နော် နွယ်တောင်းပန်ပါတယ်”
“မိနွယ် ချက်ချင်းလိုက်ခဲ့စမ်း ”
ဧည့်ခန်းထဲ လက်ပိုက်မတ်တပ်ရပ်နေတဲ့ ဒေါ်လေးနွယ် ။ကျွန်တော်ရှိလို့ နည်းနည်းရှက်နေတယ်ထင်ရပေမယ့်.ဘာမှတော့မပြောရှာ။ ချွေးသီးချွေးပေါက်ကျနေတဲ့ဒေါ်လေးနွယ်က ဒူးတွေတုန်နေတယ်ထင်ပါတယ်။
“ဒီကောင်နဲ့ဝေးဝေးနေဖို့မပြောထားဘူးလား မိနွယ်နင်ကနီးနီးလေးနေရုံမကဘူး အိမ်ကိုပါလိုက်ပို့ခိုင်းလိုက်သေးတယ်ပေါ့” “မဟုတ်ပါဘူး အဖေ ဒီတိုင်း မမျှော်လင့်ပဲဆုံကြတာပါ”
“မမျှော်လင့်ပဲ ဆုံတဲ့အကောက်က ခုထိချစ်နေတုန်းပဲ့ဆိုပြီး ငါ့ရှေ့မှာပြောသွားတာလေ ဟမ် ”
“နွယ် တောင်းပန်ပါတယ် အဖေ ”
“နင့်ကအရိုက်မခံရတာကြာလို့ထင်တယ် ငါ့စကားကိုနားမလည်တော့ဘူးပဲ့”
“နင်ဘယ်ကောင်နဲ့ဖြစ်ဖြစ်ကြိုက်လို့ရတယ် ဒီကောင်နဲ့ မရဘူး”
“အဖေ ”
“နင်နဲ့အဲ့ကောင် ဘယ်အခြေအနေရောက်နေပြီလဲ ငါ့ကိုလိမ်ရင် နင်ငါ့အကြောင်းသိတယ်နော် ”
“သမီး သမီးတို့ချင်း ချစ်နေကြပါတယ် အဖေ ”
“နင့်ကိုအဲ့အကောင်နဲ့ ဝေးဝေးနေဖို့မမှာထားဘူးလား မိနွယ် ”
“မှာထားပါတယ် ဖေဖေ”
“နင့်မှာအပြစ်ရှိလား မရှိဘူးလား မိနွယ် ”
“ရှိပါတယ် အဖေ ”
“ဆိုဖာပေါ် လက်ထောက်ပြီးကုန်းနေစမ်း ” ဆိုဖာပေါ် လက်ထောက်ပြီးကုန်းပေးနေတဲ့ဒေါ်လေးက ကျွန်တော်ဘက် ဖင်လှည့်ထားတာ။ ကျောင်းရဲ့ရှယ် အိုးလို့ပြောကြတဲ့ တင်ပါးဖောင်းဖောင်းလုံးခုံးတွေက ကျွဲကောသီးနှစ်လုံးစီချထားသလို ကျွန်တော့မျက်နှာရှေ့တင်။ ဝတ်ထားတဲ့ထဘီအရောင်ကအဖျော့ဆိုတော့ ပင်တီကြိုးရာကြီးကအထင်းသား။ ကိုယ့်အဖေလက်သံကိုယ်သိသည့်ဒေါ်လေးနွယ်ဖင်တွေက သိသိသာသာကို တုန်နေပါပြီ။ ကြက်မွေးနဲ့ဖင် မိတ်ဆက်ခံရတော့မည့် ဒေါ်လေးအစား ကောင်းဆက်သာ ခြေတုန်လက်တုန်နှင့် တံတွေးပင်မြိုချလိုက်ရသည်။ ဖင်ကြီးကိုကြက်မွေးတစ်ချက်ရွယ်ပြီး မြောက်ကာ လွဲရိုက်လိုက်တဲ့အခိုက် ကုန်းထားသည့်ဖင်ကြီးရှေ့ကိုကော့ပြီး
ရွမ်းးးးးးးးးအားးးးးးးး ဒေါ်လေးနွယ် ဆိုဖာပေါ်မှောက်ကျသွားရသည်။ တစ်ချက်ကိုတစ်ချက် ဖင်နှစ်ဖက်လုံးကို ထိမိသည့်ကြမ်းကြမ်းရိုက်ချက်က ဒေါ်လေးနွယ်ဖင်ကိုတုန်ခါသွားစေသည်။ ဖင်ကြီးကိုကော့ပြီးခါနေရသည့်အခိုက် ကြည့်နေရသည့်ကောင်းထက်သာ အမည်မသိ အရသာတစ်မျိုး ခံစားလိုက်ရသည်။ ဖင်ကြီးကိုညအားရပါးရပွတ်ပြီးနောက် လက်ထောက်ကာ ဖင်ပြန်ကော့ပေးထားရသည်။
ရွမ်းးးးးးးးးအားးးးးးးးးးးယားးးးး
ပထမချက်အရှိန်နှုန်းအတိုင်း ဖင်ပေါ်သို့ ခပ်ပြင်းပြင်းရိုက်ချက်က အညာတာမဲ့သွာကျရောက်လာသည်။ ကျွန်တော်တို့ကျောင်း၏ အရိုက်ကြမ်းဆုံးဆရာမလေး ဖင်မထောင်နိုင်ရှာတော့ အလူးအလဲ ပွတ်ခြေကာ နောက်တစ်ချက်အတွက် ဖင်ပြန်ကုန်းပေးရသည်။ အိုးကောင်းကောင်းနှင့်လိုက်ဖက်သည့် ရိုက်ချက်များးတစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် ဆက်တိုက်ကျလာသည်။အလူးအလဲခံနေရသည့်ဒေါ်လေးနွယ်ကိုသနားသော်လည်း ကြည့်နေရသည့်အရသာကိုမပျောက်စေချင်၍ ထပ်ကာထပ်ကာ အရိုက်ခံစေချင်တော့သည်။ ရွမ်းးးအားးးးးးးအဖေ တစ်ချက်ဆိုတစ်ချက် တုန်သွားတဲ့ဖင်လုံးတွေက နာကျင်မှုကိုကောင်းကောင်းအောင့်မခံနိုင်တော့ပါ။ ရွမ်းးးးအူးးးးးး ဖင်လုံးကြီးကော့နေပြီ။ ရွ
မ်းးးးးးးအီးးးးးးးးယားးးး
“နောက်ကို တွေ့ဦးမလား ဟမ်”
ရွမ်းးးအားးးးး ရွမ်းးးးးးးးအားးးးးးးးအားးးး
ဒေါ်လေးနွယ်ကို တစ်ခုတော့လေးစားမိသည်။ ဒီလောက်ကြမ်းတဲ့ရိုက်ချက်တွေကို ခံနေရလို့ ဖင်မချနိုင်အောင်နာရင်နာနေမယ်။ ရိုက်ပြီးတိုင်း အားရပါးရမြန်မြန်ပွတ်ပြီး နောက်တစ်ချက် အဖေရိုက်ရန်အတွက် အဆင်သင့်ဖင်ပြန်ကုန်းပေးသည်။ ကျွန်တော်ဆိုရင် ဒီလိိုခံနိုင်မယ်မထင်ပါ။ ရိုက်ချက်၆ချက်မြောက်တွင် ဖင်ကြီးထောင်ယမ်းနေရပြီး ငိုသံပါကြီးနှင့်ရှိုက်သံထွက်လာပြီဖြစ်သည်။
ရွမ်းးးးးးးးးအားးးးးးအားးးး
ရွမ်းးးးးးးးးအားးးးးးအားးးး
ဖင်လုံးများတုန်ယင်နေပြီးနောက်ကျလာမည့် အပြစ်ဒဏ်ကို ကြောက်ရွံ့စွာစောင့်နေရသည်။
“ငြိမ်ငြိမ်နေစမ်း မိနွယ် ကိုယ့်ဘာသာ မနေနိုင်တဲ့ဖင် ကဲဟာ”
ရွမ်းးးးအီးးးးအဖေ
“ရွဦးးရွဦးးးးးးး” ရွမ်းးး အားးးးးးးး
ဖင်ကော့အရိုက်ခံနေရသည့်ဆရာမလေး ။ ထိုမြင်ကွင်းကို ဖုန်းလေးထုတ်ကာ မသိမသာ ခိုးရိုက်လိုက်နိုင်ပြီဖြစ်သည်။
ရွမ်းးးးးအားးးးးအားးးး ရွမ်းးးးးးးအားးးး ရွမ်းးးးးးးးအားးးးးးး
ဖေဖေ ရွမ်းးးးးးးအီးးးးးးးဖေဖေ ရွမ်းးးးဖေဖေ အီးးးးးး
” သမီးမခံနိုင်တော့လို့ပါ ” “ဖေဖေ သမီးနာလို့ပါ.”
“ဘမောင် တော်တော့ နွယ်လေးလည်း သူ့အပြစ်သူ သိလောက်ပါပြီ”
ဖင်ကုန်းစမ်းးးးး ရွမ်းးးးးအားးးးအီးးးးး
“တော်တော့ ဘမောင် ကောင်းကောင်း မင့်ဒေါ်လေးကိုအခန်းထဲပို့ပေးလိုက်သွား ”
“ဟုတ်ကဲ့ ဘဘကြီး”
ဆက်ရန် Cupid’s Crystal
